Çocuklarda İnatlaşma ve Öfke Nöbetleri | Çocuklu Dünya
 
Gelişim Sorunları

Çocuklarda İnatlaşma ve Öfke Nöbetleri Sorularınızı Uzmanlar Cevaplıyor

Tarih: 29 Haziran 2017 - Perşembe
Uzman görüşü için konu öner.

Çocuklarda İnatlaşma ve Öfke Nöbetleri Sorularınızı Uzmanlar Cevaplıyor

Çocuklarda İnatlaşma ve Öfke Nöbetleri

 

Çocuklarda İnatlaşma ve Öfke Nöbetleri hakkında sizden gelen soruları uzmanlarımız cevaplıyor.

 

Bu hizmetimiz Yıllık Premium üyelerimiz için geçerlidir. Hemen üye olun, çocuğunuz hakkında pedagojik veya psikolojik sorunuzu uzman@cocukludunya.com ‘a yollayın, Uzmanlarımız isimsiz olarak 2 iş günü içinde cevaplasınlar ve sitemizden yayınlasınlar.

 

2 yaşındaki kızım herşeye hayır diyor

Kızım 2 yaşına girmek üzere, her şeye hayır demeye başladı ve bizi çok zorluyor. Her söylediğimle inatlaşıyor. İki yaş sendromu iki yaşından önce başlar mı ve neler yapmalıyım?

Psikolog Fatma Hazal Sarı’nın cevabı: İki yaş döneminde en önemli değişim çocuğun bağımsız olmaya ve ebeveyninden ayrışmaya başlamasıdır. Bu döneme kadar bir çok konuda anne-babaya bağımlı olan çocuk yürümeye başlaması, tek tük kelime ve el hareketleriyle kendini anlatabilmeye başlaması ve kendini fark etmesi ile birlikte bir birey olduğunun ve bağımsız davranabileceğini keşfetmeye başlar. Bu dönemdeki inatlaşma ve her şeye hayır deme sınırlarını deneme yöntemidir.

Bu dönem genellikle sendrom olarak anılsa da çocuğun gelişiminin sağlıklı bir parçasıdır ve 1,5 yaş ile 3 yaş arasını kapsar.

Bu dönemde krizler yaşanması oldukça doğaldır. Krizlerin ve inatlaşmaların seyri anne-baba tutumu ve çocuğun mizacına ve bu ikisinin uyumuna bağlıdır.

- İnatlaşma ve krizlerin yönetilmesinde birinci adım çocuğun doğru tanınmasıdır.

- Kurallar ve sınırlar kesin bir şekilde belirlenmelidir.

- Ebeveynin sakin, tutarlı ve kararlı olması gerekir.

- Bir kere “Hayır” olan bir şey çocuk ne kadar inatlaşırşa inatlaşsın “Evet” cevabına dönmemelidir. Kararlılık ve tutarlılık önemlidir.

- Net ve basit cümlelerle engellemenin nedeni anlatılmalıdır.

- Çocuğun öfkesi ve hayal kırıklığı anlaşılmalı ve yansıtılmalıdır.

- Çocuğa doğru sınırlarla keşfetmesine fırsat veren özgür bir alan sağlanmalıdır.

Unutmayın, inatlaşma iki taraf arasındadır, siz sınırları net bir şekilde çizip pazarlığa fırsat vermediğiniz zaman çocuğunuz da bir süre sonra ısrarcı olmasının bir kazanç getirmediğini anlayacaktır.

4 yaşındaki oğlum istediği bir şey yapılmadığında hemen ağlamaya başlıyor.

Bazen bu ağlamalar kriz şeklinde oluyor böyle durumlarda ne yapmalıyım?

Psikolog Fatma Hazal Sarı’nın cevabı: Ağlama krizlerine korku, hayal kırıklığı ve öfke gibi bir çok duygu sebep olabilmektedir. Bazen istediği kıyafeti giyemediği için ağlayan çocuk aslında gün içinde yaşadığı bir çok yoğun duygunun patlamasını evde güvende hissettiği bir ortamda yaşıyor olabilir. Ağlama krizleri çocuğun istediğini elde edebilmek için kullandığı bir araç da olabilir. Ebeveynin yapması gereken ilk şey ağlamanın sebebini öğrenmektir. Çocuğa sorulan kısa ve net bir soru ile açıklama yapmasını istemek doğru bir adımdır. İkinci önemli nokta ise ebeveynin sakin kalabilmesidir. Tepkilerin sakin ve yumuşak olması zaten yoğun duygular yaşayan çocuğun sakinleşmesine yardımcı olacaktır. Çocukların kendi kendilerini sakinleştirebilme becerisi henüz yeterince gelişmemiştir bu nedenle bu konuda ebeveynlerinin yardımına ihtiyaç duyarlar. Ağlama krizi geçiren bir çocuğun aşırı öfkeli, stresli ve bağıran bir anne-baba karşısında sakinleşmesi çok daha zor olacak ve uzun sürecektir. İstediği şeyi neden yapamayacağını anlatmak için sakinleşmesini beklemek gerekir, ağlama krizi sırasında sizin ona bir şeyler anlatmanız da çocuğun bunları dinlemesi ve anlaması da zordur. “Sen ağlarken birbirimizi anlamamız oldukça zor. Sakinleşmeni bekliyorum” gibi bir açıklama yapmak yeterlidir. Sakinleşmek için birlikte yöntemler geliştirmek ise yardımcı olacaktır. Sayı saymak, nefes alıp vermek veya şarkı söylemek olabilir. En önemli kural ise ağlama krizi sonucu elde etmek istediği şeyi çocuğa verememektir.

5 yaşındaki çocuğum öfkelendiğinde kendini kaybediyor

Bize ve kendine vurmaya başlıyor, etraftaki eşyalara zarar veriyor fırlatıyor. Onu sakinleştirmek için ne yapmalıyım? Nasıl başa çıkabilirim?

Psikolog Fatma Hazal Sarı’nın cevabı: Öfke de üzüntü, mutluluk ve heyecan gibi bir duygudur. Çocuğun öfkelenmesi diğer duyguları yaşaması kadar normal ve olağandır. Vurma, eşyalara zarar verme ve bir şeyler fırlatma çocuğun öfkesini gösterme şeklidir. Önemli olan her duygu gibi öfkeyi de nasıl ifade edeceğini öğrenmesidir. Öfke anında yapılması gerekenler şu şekilde sıralanabilir;

- Sakince beklemek.

- Çocuk küçükse onu tutmak, sarılarak kendine, size ve etrafa zarar vermesini engellemek.

- Bir şey anlatmaya çalışmamak, sakinleşince, kısa ve net bir şekilde yaptığının yanlış olduğunu anlatmak.

- Daha sonra öfkesini anlatmanın konuşmak gibi farklı yöntemlerini öğretmek.

Öfkenin doğru ifade edilmesi ve yönetilebilmesi için bu duygunun iyi tanınması gerekir. Çocukla öfkelendiğinde vücudunda neler olduğunu konuşmak, öfkelenmesine sebep olan şeyleri belirlemek ve sakinleşmek için sayı saymak, nefes alıp vermek veya yastığa vurmak gibi yöntemleri konuşmak yardımcı olabilir.

kardeşler sürekli kavga ediyor

Aralarında 18 ay yaş farkı olan iki kızım sürekli kavga ediyorlar ve oyuncaklarını paylaşamıyorlar. Özellikle 4 yaşındaki küçük kızım çok hırçın, ablasına vuruyor bu öfkeli kavgaları nasıl yönetmeliyim?

Psikolog Fatma Hazal Sarı’nın cevabı: Kardeşler arasında kavgalar ve çekişmeler oldukça doğaldır. Şiddete varmayan sataşma, bağırma ve inatlaşma şeklindeki kardeş kavgalarına ebeveynlerin müdahale etmemesi kardeşlerin sorunu kendi aralarında çözmelerine fırsat tanınması en doğrusudur. Ebeveynlerin kardeş kavgalarında taraf tutmaması ise altın kuraldır. Bunun yanında şiddete dönüşen kavgalara müdahale etmek önemlidir. Ebeveynin kardeşlerin tartışmasını gözlemlemesi olayın şiddete dönüşeceğini anladığında davranış ortaya çıkmadan müdahale etmeye çalışması mümkünse yapılmalıdır. Kavgayı duyan ebeveyn çok fazla müdahil olmadan “Anlaşmazlık yaşadığınızı ve ikinizin de çok sinirli olduğunu duyuyorum. Bu konuyu sakinleştikten sonra çözmeye ne dersiniz? ikiniz de ayrı odalarda bekleyin.” gibi bir öneriyle kardeşleri ayırması uygun olacaktır. Eğer vurma davranışı gerçekleştiyse kesin bir şekilde bu davranışın kabul edilemeyeceğini belirtmek ve iki kardeşi farklı odalarda sakinleşmeye göndermek gerekir. Her iki taraf da sakinleştikten sonra ikisi ile de ayrı ayrı konuşmak, taraf tutmamak ve iki tarafı da suçlamadan dinlemek ve kızgınlıklarını anladığınızı ama şiddet göstermeyi kesinlikle kabul edilmeyeceğini belirtmek kardeşlerin sakince soruna çözüm bulmalarına yardımcı olmak gerekir.

Paylaşılamayan oyuncak için günün belirli saatlerinde kullanılmak üzere bir düzen oluşturmak, sırayla oynamak gibi çözümler bulunabilir. Kavga buna rağmen bitmiyorsa paylaşılamayan oyuncağın bir süre kaldırılması gerekebilir.

3 yaşındaki çocuğumun diğer çocuklara vurmasını nasıl engelleyebilirim?

Psikolog Fatma Hazal Sarı’nın cevabı: Öfke, mutsuzluk, kıskançlık ve hayal kırıklığı gibi duygular çocukların yönetmekte ve doğru ifade etmekte zorlandıkları duygulardır. Vurma davranışı bu duyguların sonucunda ortaya çıkabilir. Çocuğun duygusunda bir sıkıntı yoktur ve duygu kabul edilmelidir. Ancak vurma davranışı doğru bir davranış değildir ve kabul edilemez. Çocuğun duygusunu anladığınızı belirtmek ancak başkasına zarar vermesine izin vermeyeceğinizi, bunun yanlış olduğunu anlatmak önemlidir. Çocuğa duygusunu ifade etmenin kabul edilebilir yolları öğretilmelidir. Çocuğunuz arkadaşına vurduğu anda müdahale etmek, onu tutmak ve ortamdan uzaklaştırmak gerekir. “Oynamak istediğin oyuncağı Ali aldı ve üzüldün, haklısın ancak arkadaşına vuramazsın. onun oyunu bitene kadar sen araba ile oynayabilirsin” gibi bir yönlendirme yapmak uygun olacaktır. Oyuna dönmeden önce sakinleşmesini beklemek ve duygusunu kelimelerle ifade etmesine yardımcı olmak gerekir. Çocuk vurma davranışına devam ederse “Arkadaşlarına zarar vermeye devam ettiğin için bugünlük oyunumuzu bitiriyor ve eve dönüyoruz” gibi kısa bir açıklama yaparak oyun alanından ayrılmak ve davranışın sonucunu yaşatmak gerekir.

Evde de vurma davranışını kabul etmemek, duyguları ifade etmesine yardım etmek gerekir. Resimlerle duyguları çalışmak, küçük oyunlarla duyguları ifade etme yöntemlerini öğretmek ve çözüm üretme becerilerini geliştirmek önemlidir. Kendini kelimelerle ifade edebilen ve istemediği durumlarla karşılaştığında çözüm üretebilen çocuk şiddete başvurmaya daha az meyilli olacaktır.

ÇocukluDünya’da bulunan tüm bilgilendirmeler genel tavsiye niteliğindedir. Çocuğunuzla ilgili özel durumlar, bireysel sorun ve çözümler için çocuk doktorunuza ve/veya konunun uzmanına başvurmanızı öneririz.

Oğlum ısırıyor

33 aylık oğlum var. Öfke krizleri dışında da çok fazla ısırıp vurma alışkanlığı oluştu. Hiçbir sebep yokken kucağımdayken vurmaya ya da ısırmaya başlıyor ya da TV izlerken bir anda kucağıma atlayıp beni ısırıyor. Bu başka çocuklar yanına geldiği zaman da tekmeleme isteğine dönmüş durumda. Ek olarak yapamadığında (örneğin yemek masasında sandalyede oturuyoruz ve bana ulaşamıyor), anneye vur, anneyi tırmala, anneyi ısır diye gösteremediği tepkisini dile döküyor. Bu durumda ne yapmalıyız?

Prof. Dr. Norma Razon: Isıracağını veya vuracağını fark ettiğinizde, fırsat vermeyin, kendinizi koruyun. Onu durduramamışsanız, “Isırdın / vurdun çok acıdı. Kimseyi ısırmak yok, anneye vurmak yok” deyin alçak bir ses tonu ile. Kucağınızda ise, kucağınızdan indirin; televizyondan uzaklaştırın, televizyonu kapatın (sonuç yaşatın dediğim bu), ilgiyi kesin, uzun uzun konuşmayın. Tepki göstermeyip dile döküyorsa, ya duymazdan gelin, ya “Anneye vurmuyoruz, anneyi ısırmıyoruz” deyin. Eline bir elma parçası, küçük bir havuç verin (kendi kendine yemesinde sakınca yoksa) “Bunu ısırabilirsin” deyin, çekiçli bir oyuncak verin “Çekiçle bu toya vurabilirsin” deyin. Davranışı tekrarladığında bir süre onunla ilgilenmeyin, kucaktan indirin, yapmakta olduğunuz etkinliği sonlandırın, kucaklayıp öpmeyin, küsmek yok ama ilgisiz davranın, isteklerini yerine getirmeyin, bebektir anlamaz demeyin, tavır koyun, “acıdı, sakinleşmem gerek” deyin. Ağlasa da hemen yumuşamayın. Bir başkası da devreye girip onu eğlendirmesin.

Aşağıdaki videomuzu da izleyebilirsiniz:

https://youtu.be/YJPb22qcloA

Bebeğim ne eline geçerse ağzına götürüyor. Ne yapmalıyım?

Prof. Dr. Norma Razon: Bebekler her şeyi ağızlarına götürerek keşfederler, tanırlar. Çevresinde yutabileceği, boğazına takılacak çok küçük ve sivri cisimler olmamasına dikkat edin. Eline çıngırak gibi, ağıza alınmasında sakınca olmayan oyuncaklar verin. Bebeği de sürekli “ağzına koyma” diye uyarmayın. Ağzına koymasında sakınca olmayan nesneler için müdahale etmeyin, pis veya zararlı nesneler için “Ağıza koymuyoruz, bu pis, bu sivri” diyebilirsiniz. Dişleri kaşınıyor olabilir, bir diş kaşıyıcısı da yararlı olabilir.

2 yaşındaki oğlum durmadan bize ve ablasına vuruyor

Hatta bazen ilgi çekmek için kafasını duvara vuruyor, eline ne geçerse karşısındakine atıyor. Ne yapmalıyız bu durumda hocam?

 

Prof. Dr. Norma Razon: 2 yaşındaki çocuklar bazen engellendiklerinde, bazen bir şeyi yapmaya zorlandıklarında bazen de dikkat çekmek için vurabilirler, ısırabilirler, cimcikleyebilirler veya ellerindekini rastgele fırlatabilirler, kafalarını duvara, yere veya sivri bir köşeye vurabilirler.

- Size vurduğunda, elini acıtmadan tutarak vurmasını engelleyin. Sonra onun göz hizasına inin, onunla göz teması kurun, çok alçak bir sesle “Kızgınsın, seni anlıyorum ama vurmak yok, vurunca acıyor”, deyin, uzun uzun konuşmayın, ciddi durun. O da, siz de sakinleşmeden uzun açıklamalara girişmeyin.

- Fırlattığında da, “Fırlatmak yok” veya “Fırlatmıyoruz” veya “Fırlatmanı istemiyorum”, fırlatınca elindeki kırılabilir, eşyalar zarar görebilir” deyin fırlatmasını engelleyin. İkiniz de sakinleştikten sonra “Kızınca bu topları/ bu mandalları plastik leğene fırlatabilirsin” deyin.

- Kafasını duvara vurduğunda “Kafanı duvara vurmak yok, acır” diyerek engelleyin, kucağınıza alın, tehlikesiz bir zemine koyun. “Burada oynayabilirsin” deyin, uzun açıklamalardan kaçının, kafasını vurarak sizden ilgi almasın.

Norma Hoca’nın aşağıdaki videosunu da izleyebilirsiniz:

Çocuklarla kriz anında iletişim nasıl olmalıdır?

Oyun oynarken hırçınlaşma

Oğlum üç yaşında. Eve bir arkadaşı veya kuzenleri geldiğinde (heyecandan olduğunu sanıyorum) kendini kaybediyor. Oyuncakları yerlere atıyor (bazen gelenlere de) yüksek sesle bağırıyor, hiç yerinde duramıyor. Ama normalde dışarda gördüğü zaman böyle değil. Önce bir utanıyor sonra uyumlu bir şekilde oynuyor. Evde de hareketli ama uykusu veya dikkat çekmek bir sıkıntısı olmadığı sürece gayet uyumlu ve dengeli davranıyor.

Bu durum sizce normal midir?

Böyle davrandığı zaman oğluma nasıl yaklaş malıyım?

Eğitim Danışmanı – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon’un cevabı: Arkadaşı veya kuzenleri gelmeden bir ön hazırlık yapın, onlar gelince nelerle oynamak istediğini sorun, oyuncakları birlikte hazırlayın, paylaşmak istemediği oyuncakları odasından çıkarın.

Arkadaşı veya kuzenleri geldikten sonra hoşlanmadığınız hareketler yapıyorsa, onu yanınıza çağırın, bir müddet arkadaşından uzak tutarak kendisi ile konuşun, misafirlerinin yanında kızmayın, azarlamayın. Oyunların kuralını hatırlatın “Oyunda karşısındakine zarar veremez, kendine zarar veremez, eşyaya- oyuncağa zarar veremez”.

Oynanacak oyunların arasına top atma, hayvan taklitleri, atlama-zıplama, tıp oyunu, heykel olma oyunu, müzikle jimnastik, dans gibi etkinlikler koyun. Çocuklar birbirleriyle uyumlu oynayana kadar siz veya bir yetişkin oyunda yer alın.

Kolay gelsin

3 yaş çocuklarda disiplin eğitimi

28 aylık kızım var. Eğitiminde otorite kurmak istediğimde her defasında daha direnç gösteriyor. Bu da artık bende öfke patlamalarına dönüştü. Nasıl bir yol izlemeliyim? Bu süreci çabuk atlatıp tuvalet eğitimine başlamayı arzu ediyorum.

Eğitim Danışman – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon: 28 aylık bir çocuk üzerinde otorite kurmak derken, evde disiplin uygulamak, kurallar koymak, sınırlar çizmek, serbest ve yasakları belirlemek, söz dinletmek söz konusu değil mi? Bunun için sakin, sabırlı, kararlı, tutarlı davranmak, öfkelenmemek, kızmamak çok önemli. Çocuk sizi öfkelendirdiğini fark edince hiç söz dinlemez oluyor.

Bir yönerge verdiğiniz zaman: onun göz seviyesine inin, alçak ve kararlı bir ses tonuyla, ne yapmasını istediğinizi net ve sade bir dille söyleyin, anladığından emin olun ve yapmasını sağlayın.

Örneğin, parka gitmek üzeresiniz ve çocuğunuz montunu giymeyi reddediyor: “Parka gidiyoruz, hava soğuk, montunu kendin mi giyersin, ben mi giydireyim?” veya montunu evin kapısından çıkarken mi apartman kapısından çıkarken mi giymek istersin?” diyerek seçenek sunabilirsiniz. Giymeyi reddediyorsa “Dışarısı çok soğuk, montsuz üşürüz” diyerek eve geri dönün. Öfkelenmeyin, kızmayın, bağırmayın, uzun konuşmayın, pazarlık yapmayın. Bu kararlı sakin tutumunuzla, davranışının sonucunu yaşatmış olursunuz.

Aşağıdaki yazıyı da okuyabilirsiniz:

Çocuklara disiplin eğitimi nasıl verilir?

 

 

4.5 yaşındaki oğlum herşeye hayır diyor

Oğlum 4.5 yaşında. Bu dönemde söylediğimiz herşeye “hayır” cevabı veriyor. Örnek olarak; bu montu giyer misin?, dışarı çıkalım mı?, yemek vakti-hadi yemek yiyelim? Bu soruların hepsine “hayır” diyor ve onu evet için ikna etmemizi bekliyor. Bu durumda nasıl davranmalıyım?

Eğitim Danışman – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon: Oğlunuz her şeye hayır diyorsa

-Soru sormadan, seçenek sunun “Parka gidiyoruz, şu montunu mu giyersin, kazağının üzerine bu yağmurluğunu mu giyersin? deyin

Veya

- “Yemeği ısıtıyorum, 5 dakikada yemeğe oturuyoruz” deyin, yemeği sofraya koyduktan sonra da “Yemek hazır, oturuyoruz” deyin, oturun ve yemeğinizi yiyin. Yediğiniz sırada gelmezse, yemeğinizi bitirince sofrayı toplayın. Sofra toplandıktan sonra gelirse “Sen gelmeyince, aç olmadığını anladım sofrayı topladım, öbür öğünde yersin” deyin, üzerine gitmeyin, hassasiyetinizi göstermeyin.

İnatlaşmaktan, yalvarmaktan, ikna etmek için uzun uzun tartışmaktan kaçının. Kolay gelsin

2 yaşındaki çocuklara sınır koymak

2 yaşındaki oğluma bazı şeyleri yapmaması gerektiğini anlatamıyorum. Nerelerde ne kadar sınır koymam gerektiğini bilemiyorum. Ne kadar konuşsam da, sınırda koysam da yada yaptığı taktirde sevdiği birşeyi bir süre ona yasaklasam da “yapmayacağım” deyip tekrar yapıyor. Ve yaptığı şeyin farkında, benimde bunu hoş karşılamayacağımı bilerek yapıyor. Örneğin, çiçeğin toprağını dökmek yada suyu halının üstüne dökmek. Yaptıktan sonra “anne bak döktüm” diyor. Bağırarak bir tepki vermiyorum. Yaptığının hoş olmadığını, beni yorduğunu anlatıyorum, o an sağlıklı iletişim kuruyoruz, “tamam” deyip sonra tekrar yapıyor.

Eğitim Danışman – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon: 2 yaş çocukları ara ara inatlaşırlar, yap denileni yapmazlar, yapma denileni yaparlar.

Kural ve sınır koymanız çok doğru yeter ki kararlı olun, sakin davranın, tehdit etmeyin, cezalandırmayın.

Örneğin: “Sen su ile oynamak istiyorsun, su ile banyoda oynayabilirsin” deyin (Banyoda yere veya taş olan bir zemine küçük bir leğen koyun, içine çok az su koyun. Eline 2 plastik bardak verin, suyu bir bardaktan diğerine boşaltmayı öğretin) ve ona 2 seçenek sunun: “Ya banyoda benim hazırladığım leğendeki su ile oynamayı seçersin, ya da suyu halıya döktüğün için burada oynamamayı seçersin” deyin. Buna rağmen suyu halının üzerine döküyorsa “ O zaman sen su ile oynamamayı ve bu odadan çıkmayı seçtin” deyip odadan çıkarın.

Suyu döktüğünde, silmenizin gerektiğini ve yorulduğunuzu söylemişseniz “ Suyu döktün, buraları sildim, yoruldum, dinlenmem gerek, şimdi seninle oynayamayacağım” diyerek davranışının sonucunu yaşatabilirsiniz.

15 aylık kızım istedikleri olmadığı zaman sinirleniyor, vuruyor

Kızım 15 aylık, istedikleri olmadığı zaman hayır dediğimiz zaman sinirleniyor ve eliyle başına vuruyor bazen yavaşça duvara vuruyor sanki “sen izin vermedin hayır dedin ben de kendime vururum” der gibi bir hali var. Dikkatini hemen dağıtmaya çalışıyorum ama her sinirlendiğinde bu şekilde davranıyor. Vurma dememeye çalışıyorum sarılıp ilgisini farklı yöne çevirmeye çalışıyorum. Bir de yapma dediğim şeyleri özellikle yapıp yaptığını bana gösterip benden gülerek kaçıyor. (Sadece yapma demiyorum, neden yapmaması gerektiğini anlatmama rağmen bu şekilde davranıyor). Bunların sebebi nedir? ve çözüm önerilerinizi rica ediyorum.

Eğitim Danışman – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon: Kızınızın bir şeyi yapmasını istemiyorsanız, (örneğin bıçakla oynamasını istemiyorsanız) şöyle söyleyin: “Bıçakla oynamıyoruz, elimiz kesilir, acır”, o da engellediğiniz için kendi kendine vuruyor veya hafifçe başını duvara vuruyor ise, şöyle deyin : “Bıçakla oynamana izin vermedim, kızdın, kızabilirsin ama kendine vurmak yok” deyin. Uzun uzun konuşmayın, ya orada kalsın ilgilenmeyin ya tehlikesiz bir yer olan yatağına koyun, “Sakinleş, sonra konuşuruz” deyin, konuşmadan yanında durun, sakinleşince oradan alın. Hemen sarmaş dolaş olmayın, aradan biraz zaman geçsin sonra açıklama yapın.

Bu yaşlarda çocuklar yap deneni yapmaz, yapma deneni yaparlar, inatlaşırlar, çünkü kendilerini kanıtlama çabasındadırlar, akıllarına eseni yapmak isterler, engellenmekten hoşlanmazlar.

Önemli olan sizlerin sakin, sabırlı, kararlı ve tutarlı davranmanızdır.

Kolay gelsin, Sevgiler.

3 yaşındaki oğlumun öfke krizleri

Oğlum dört yaşına girmek üzere. 3 yaşından beri her seferinde öfkelendiğinde; duygularının normal olduğunu ama baş etme şeklinin yanlış olduğunu söyleyerek, duygularını doğru şekilde yönetmesini sağlamaya çalışıyoruz. İlk başlarda vurmalar, bağırmalar, atmalar şiddetliydi. Artık bunlar daha iyi durumda ama bakışları sertleşiyor, sizi sevmiyorum deyip odasına kaçıp odasının kapısını sertçe kapatıyor. Bazen ağlıyor, bağırıyor. Böyle yaptığında nasıl davranmamız gerekiyor. Yardımcı olursanız çok sevinirim.

Eğitin Danışmanı – Pedagog Prof. Dr. Norma Razon: Merhabalar, Sakin duruşunuzla öfkesi azaldığına göre kararlı davranarak öfkeli davranışlarını azaltabilirsiniz. Örneğin, engellendi veya istediğini elde edemedi ve öfkelendi “Parka gidemediğin için kızgınsın kızabilirsin ama vuramazsın sakinleş sonra konuşuruz” deyin. Konuşmayı kesin, peşinden odasına gitmeyin. Odasından sakin çıktığında, “öfkelenince neler yapabilirsin konuşalım” deyip yapabileceklerini sıralayın. Yastığa vurmak/yüzünü yıkamak/3’e kadar saymak/kağıt yırtmak/hamur ezmek …gibi. Öfke anında üstüne gitmeyin. Uzun uzun konuşmayın sakinleşmesini bekleyin.

 

Size vurursa “Vurdun acıdı, çok kızgınım” deyip mesafe koyun. O sizi yumuşatmak için etrafınızda dolaşırsa da mesafenizi koruyun. Kolay gelsin


Üye olup, Haftalık Programımızı uyguladığınızda, 14 gün içinde çocuğunuzdaki değişimi fark edeceksiniz.
Çerez Kullanımı
Kişisel verileriniz, mevzuata uygun olarak toplanıp işlenir. Detaylı bilgi almak için Verilerin Korunmasını inceleyebilirsiniz.
X